Το Δάκρυ του Απόλλωνα | nickpanagodimitropoulos blog

Το Δάκρυ του Απόλλωνα

Άνεμος…
πόσο καιρό έχω να νιώσω αυτό το Κάλεσμα…
αυτό το σκίρτημα που σε ωθεί να δώσεις μιά και να γκρεμίσεις κάθε τι που σε κρατά δέσμιο στον κόσμο της Σάρκας…
δέσμιο στην Ύλη και σε μια καθημερινότητα που σου ρουφά κάθε ικμάδα ζωής μέσα σου…

Άνεμος…
σκέφτομαι πόσο άδεια η αγκαλιά μου χωρίς εσένα…
και κλαίω.
Δεν με νοιάζει…
η αγνή ψυχή ξεπλένεται στο δάκρυ και παραμένει άσπιλη.
Αν δεν κλάψεις, το μαύρο του καημού σε ποτίζει και κάνει αφόρητο τον πόνο που προκαλεί το πιο μικρό χαμόγελο ευτυχίας…

Δάκρυ…
μια μικρή σταλαγματιά νερού που σε κάνει να νιώθεις τόσο ευτυχισμένος που μπορείς και Νιώθεις.
Πόσο τραγικό να είσαι θεός…
πόσο τραγικό όλοι να θέλουν κάτι από εσένα, χωρίς αντάλλαγμα, ίσως μόνο ένα κεράκι ή μια αναθηματική πλάκα σε ένα «ναό» που καπηλεύονται θνητοί στο όνομά σου.
Και κανείς να μη ρωτά: «είσαι καλά; Χρειάζεσαι κάτι;»

Δάκρυ…
πόσο μοναχικό αλήθεια να είσαι θεός…
Οι κοπέλες να ζητούν ένα σου φιλί για να έχουν να λένε πως τις άγγιξες…
Θνητές να πλαγιάζουν μαζί σου, μόνο και μόνο για την αυταρέσκεια και την αλαζονική ικανοποίηση του Εγώ τους.
Και αν τους χαρίσεις και ένα παιδί…
το παίρνουν μακριά σου…
μόνο και μόνο για να λένε πως τις διάλεξε ένας θεός…
να καλύψουν την ασημαντότητά τους με τον πόνο που θα σε κάνουν να νιώσεις για την άδεια αγκαλιά σου.
Άδεια από αυτόν…
τον μικρό θεό που σε μια απειροελάχιστη στιγμή Δημιουργίας χάρισες σε μια θνητή ανάξια να εκτιμήσει το Θείο Δώρο της Αγάπης…
της άδολης, χωρίς ανταλλάγματα αγάπης που μόνο ένας θεός μπορεί να νιώσει.
Άλλωστε, αυτό τον κάνει θεό…
η Αγάπη…

Δάκρυ…
γιατί ξέρεις πως ο μικρός θεός θα μεγαλώσει με το Εγώ της θνητής, αντί της Αγάπης του θεού.
Και κλαίς…
οι θνητοί νομίζουν ότι η βροχή τους θυμήθηκε για άλλη μια φορά.
Αλλά εσύ ξέρεις…
είναι το δικό σου δάκρυ…
… Το Δάκρυ του Απόλλωνα …

Ολόκληρο το άρθρο «Ελληνική Γλώσσα… το Τόξο του Οδυσσέα», μαζί με πολλά, μπορείτε να διαβάσετε στο βιβλίο «Η Φλόγα των Μυστών», βιβλίο το οποίο μπορείτε να βρείτε στην ενότητα «Εκδόσεις» με τα βιβλία μου και είναι κομμάτι της εκπαιδευτικής ύλης του Κύκλου Μαθημάτων μου «Το Παιχνίδι της Δύναμης: Κανόνες και Νόμοι».

Τα κείμενα είναι νομικά κατοχυρωμένα και προστατεύονται από τον Νόμο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται ρητώς η ολική ή μερική αναδημοσίευσή τους, χωρίς να αναφέρεται η Πηγή.

Και η Πραγματικότητα γύρω σας, δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια…
εσείς οι ίδιοι δεν θα είστε ποτέ ξανά οι ίδιοι.

i-floga-ton-myston

©2004-2018 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

Facebook Page

arkadian

Καλωσήλθατε στην ARKADIAN.
Ενημερωθείτε για τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα, τα σεμινάρια και τις υπηρεσίες που σας παρέχουμε. Πλοηγηθείτε στον ιστότοπό μας και βρείτε Συμβουλές Αυτοπροστασίας, Συμβουλές Προπόνησης και Διατροφής, θέματα Πολεμικών Τεχνών και Αυτοβελτίωσης, εκπαιδευτικά σεμινάρια σε «ιδιαίτερους» τομείς της Γνώσης, Συμβουλές Management & Marketing, βιβλία και άλλα πολλά.

Et in Arkadian ego.
Join us…

Advertisements

One thought on “Το Δάκρυ του Απόλλωνα | nickpanagodimitropoulos blog

  1. Κοιτάξτε το παιδί σας ενώ κοιμάται…
    σκεφτείτε τον Πόνο που θα νιώσει αν ξυπνήσει και δεν θα είστε εκεί, αν έχετε φύγει από την Πραγματικότητά του, αν ένας από τους δύο σας ξυπνήσει σε ένα Όνειρο, μια Πραγματικότητα όπου ο άλλος δεν θα υπάρχει.
    Σκεφτείτε τον πόνο τον δικό σας, αν δεν το δείτε να ξυπνάει ποτέ.
    Λίγοι, Ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να αντέξουν αυτόν τον πόνο και να αναγεννηθούν μέσα από τις στάχτες τους, σαν τον μυθικό Φοίνικα.
    Και τότε παύουν να είναι απλοί άνθρωποι…

    Η Αγάπη του Πατέρα προς ένα παιδί, πόσο μάλλον όταν αυτό είναι γιος, είναι το δυνατότερο κίνητρο Ζωής. Δεν είναι τυχαίο ότι από την αρχαιότητα ακόμη οι διάφορες χμμμ… ομάδες Δύναμης, “τσέκαραν” τα μέλη τους αν είναι πρόθυμα να θυσιάσουν τον πρωτότοκό τους στον Βωμό της ομάδας. Πίσω από τους “μύθους” κρύβεται ένα πολύ σκοτεινό, μα ενδιαφέρον, παρασκήνιο που εξελίσσεται παράλληλα με την Ανθρωπότητα.

    Οι αγαθοί ήρωες-βασιλιάδες (όπως ο Αιγέας) προτιμούσαν να δώσουν τους γιους τους να τους μεγαλώσουν άλλοι, η παράδοση βρίθει από παιδιά που είχαν αφεθεί στο ύπαιθρο και “σώθηκαν” από έναν βοσκό, ενώ άλλοι πιο “μαύροι” (όπως ο Αβραάμ) δεν δίστασαν να σηκώσουν το μαχαίρι κατά του γιου τους για να δηλώσουν την πίστη τους…
    Οι αγαθοί βασιλιάδες πάντα παρακολουθούσαν, διακριτικά, την εξέλιξη των γιων τους και όταν ερχόταν η στιγμή τους καλούσαν κοντά τους, να αναλάβουν να συνεχίσουν το Έργο τους.
    Μέχρι την Έλευση του Θησέα.
    Μέχρι να αντηχήσει στον Αιθέρα η Κραυγή των θεών…
    η Κραυγή του Λύκου.

    Το Μεγαλείο ενός θεού κρύβεται στην Θυσία…
    όπως και το Χρίσμα ενός Αγαθού Βασιλιά.
    Στον Μικρό Πρίγκιπα…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s