Blogging… Day 1: Πειθαρχία και Έμπνευση

1
Πειθαρχία και Έμπνευση…
δύσκολο να πάνε μαζί.

Όλα γεννήθηκαν από το Χάος, το έγραψε και ο Ησίοδος λίγο μετά την επίκλησή του στις Μούσες για να τον εμπνεύσουν να Δημιουργήσει το διαχρονικό του Έργο, που σαν Κοσμογονία εμπνέει τους συγγραφείς σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο μερικές χιλιάδες χρόνια τώρα.

Συγγραφέας δεν είμαι, έχω όμως πολλούς φίλους συγγραφείς και γνωρίζω καλά τον Κόσμο τους. Γράφω όμως… και κάποιοι λένε πως γράφω καλά, αυτό όμως δεν με κάνει και συγγραφέα. Κάποιοι φίλοι που είναι υπεύθυνοι σε έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο μου πρότειναν να μαζέψω μερικές εκατοντάδες διάσπαρτα κείμενά μου και να τα κάνω ένα ενιαίο μυθιστόρημα.

Στην αρχή γέλασα… μετά είδα την πρόκληση και σαν Πολεμιστής έπρεπε να ανταποκριθώ.
Γουάου, χώρια του ότι σε μια χώρα που έχει περισσότερους συγγραφείς από… αναγνώστες, δεν μπορείς να μην έχεις βγάλει τουλάχιστον ένα βιβλίο σε έναν εκδοτικό οίκο και να έχεις μείνει στις αυτοεκδόσεις (τις οποίες όμως να τονίσω πως γουστάρω τρελά, γιατί το να τυπώνεις μόνος σου το βιβλίο που έχεις γράψει και να το προωθείς στην Αγορά, σε κάνει αυτόματα έναν εκδοτικό οίκο από μόνο του… συγγραφέας, εκδότης, διαφημιστής, πωλητής).

Το πρώτο βράδυ  που έκατσα να γράψω, στο μισάωρο είχα βαρεθεί… έλα όμως που μισή ώρα δεν φτάνει να μπεις στο πετσί του ήρωα με τον οποίο πρέπει να ταυτιστείς για να γράψεις σαν να ήσουν αυτός. Άσχετα που λόγω «ιδιαίτερης» επαγγελματικής ενασχόλησης, «ιδιαίτερων» γνωριμιών και κίνησης σε «ιδιαίτερα» Μονοπάτια, μπορεί να είσαι και ο ίδιος.
Έτσι έβαλα μια μπύρα για να χαλαρώσω… και τελικά έγραφα για κανά δίωρο.
Το ίδιο έκανα και το επόμενο βράδυ, έγραφα για τρεις ώρες αυτή την φορά.

Την επόμενη μέρα ξύπνησα κατά τις 10.00 και πήγα για προπόνηση. Τις καλύτερες εμπνεύσεις μου τις έχω λάβει στον κυλιόμενο διάδρομο τρεξίματος, με τα ακουστικά του mp3 να με αποκλείουν στον κόσμο μου, ενώ από τον πάνω όροφο όπου βρίσκεται μπορώ και βλέπω ολόκληρο το γυμναστήριο κάτω, ωραία «μωρά» με χρωματιστά κορμάκια, «σφίχτες» που μυρίζουν τεστοστερόνη να σουλατσάρουν επιδεικτικά δίπλα τους, ανθρώπους με «ειδικές ανάγκες» να είναι οι πραγματικοί ήρωες σε μια κοινωνία που έχει λάθος πρότυπα.
Όταν κάνω προπόνηση παρακολουθώ με έναν ιμάντα και ένα ρολόι πάντα τους παλμούς της καρδιάς μου, την ζώνη fitness που κινούμαι και τις θερμίδες που καταναλώνω.
Είναι απίστευτος ο καταιγισμός ιδεών, το λεγόμενο και brainstorming, που δέχεται ένας άνθρωπος όταν τον έχουν ποτίσει οι Ενδορφίνες.

Το τρίτο βράδυ που έκατσα να γράψω τις ιδέες που μου είχαν έλθει το πρωί, πήγα στο ψυγείο να πάρω μια μπύρα, τρεις μέρες στην σειρά από μια μπύρα, όταν τρεις μπύρες συνήθως τις πίνω σε δύο μήνες.
Και τότε… μπαμ… μου ήλθε. Αν συνέχιζα έτσι, θα γινόμουν αλκοολικός, όπως οι περισσότεροι από τους συγγραφείς που γνωρίζω οι οποίοι χρειάζονται Ουσίες, στην καλύτερη περίπτωση αλκοόλ, για να χάσουν την γείωση τους με την Καθημερινότητα και να Ταξιδέψουν σε Άλλα Πεδία για να μας κάνουν από Εκεί τις ανταποκρίσεις τους.

Και εδώ μπαίνει η ιδιότητά μου σαν καθηγητής Πολεμικών Τεχνών, όχι απλών μα «εσωτερικών», η οποία με έχει μάθει καλά κοντά 30 χρόνια τώρα πως ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ δεν χρειάζεται ο άνθρωπος από Έξω του… τα έχει όλα Μέσα του.
Έφτιαξα λοιπόν έναν freddo espresso (εντάξει… όλο και κάτι εξωτερικό χρειαζόμαστε), πήρα μερικές ενεργειακές ανάσες, έκανα σπειροειδείς μαλάξεις στις «ενεργειακές» αποθήκες που βρίσκονται σε κάποια όργανά μου, και στα δικά σας αλλά δεν τα ψάξατε ποτέ, έβαλα μερικά cds με rock μπαλάντες και όταν σήκωσα το κεφάλι από το Ταξίδι στις αναμνήσεις, συγγνώμη στην φαντασία μου εννοούσα, που έκανα και περιέγραφα συγχρόνως, η ώρα είχε πάει τέσσερις τα ξημερώματα.

Το αποτέλεσμα έχει εκπλήξει και εμένα τον ίδιο… δεν περίμενα ποτέ πως θα είχα τόση πειθαρχία για να μείνω εστιασμένος σε ένα μόνο project για πολύ χρόνο και έχω ενθουσιαστεί.
Αν όλα πάνε καλά και μείνω εστιασμένος στο έργο αυτό που ξεκίνησα, το έχω υποσχεθεί σε κάποιους αγαπημένους και αξιόλογους ανθρώπους οπότε μάλλον θα το καταφέρω, σας υπόσχομαι κάτι που θα σας συναρπάσει και θα σας συγκλονίσει (οι παλαιότεροι φίλοι που έχουν διαβάσει μερικά από τα εκατοντάδες κείμενά μου και έχουν πάρει μια ιδέα από τον χαοτικό τρόπο σκέψης μου, μπορούν να υποψιαστούν κάτι).

Μέχρι να τελειώσει αυτό το βιβλίο, δεν θα σας βάλω αποσπάσματα από αυτό.
Θα κάνω κάτι άλλο, γιατί όσο και να γκρινιάζω, μου αρέσει αυτή η επαφή που έχουμε.
Θα σας γράφω την καθημερινότητά μου γράφοντας αυτό το βιβλίο, για να μοιραστώ μαζί σας αυτή την ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ περίοδο… εγκυμοσύνης μέχρι να γεννηθεί το χάρτινο «μωρό».

Την ιδέα μου ενέπνευσε ο αγαπημένος μου ήρωας-συγγραφέας Hank Moody από το πασίγνωστο Californication, το οποίο βλέπω 3-4 φορές τον χρόνο για έμπνευση και για να θυμηθώ πως σε αυτόν τον αναίσθητο κόσμο, όποιος μπορεί να συνδυάσει Δημιουργική δύναμη, Συναίσθημα και Λογική δεν διαφέρει απλώς, αλλά κάνει την Διαφορά.

Καλώς ήλθατε στο blog μου…

©2017 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

Facebook Page

Take it personal… and become a brand new person.
“Panagodimitropoulos Team”
by Nick Panagodimitropoulos

personal training 1

Θέλετε να μάθετε γρήγορα και ευχάριστα την αγγλική γλώσα:
Δείτε εδώ λεπτομέρειες και πληροφορίες για την μέθοδο E.L.P.I.S.

nick-panagodimitropoulos-english-lessons

Υπεύθυνος προγραμμάτων Εκπαίδευσης:
Nick Panagodimitropoulos
English Language Institute – University of Michigan, U.S.A.
Member of the Hellenic American Union

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s